Serada amb Arrí !

Lo dissabte comença plan mielh que s’era ‘chabat lo divendres. Me desvelhe a miegjorn (chausa que m’era pas jamai ‘ribada amb la mair au costat) e prene lo pitit desjunar au Casanis coma lo paire. Fin finala d’èsser pus un adò quò a dau bon.
Ajude dins l’aprèp marende a charjar quauqes paquets (vòle poder durmir dins ‘na chambra que sembla pas ad’un espaci d’estockatge) per lo fraire e lo companhe a sa nuvela maison. Me la faguèt vesitar en briu mas contarai quò a n’autre moment, amb de las fòtos se me ne’n manda.

Rendetz-pè charrièra de la sèt (quin brave títol de polar !) segur de me m’en vau parcar dins la ciutat e me maine que la que cresiá coneisser jós quela apelacion es pas la bona. Aprèp ‘na consulta telefonica, ‘riebe a “l’amicale…” ente son jà los organisaires. Qu’es la prumièra vès que me compòrte en limogaud, per pròva l’engana sus l’adreça. Los barmen son plan simpatics e s’exerçan a jugar lo juèc de prenèr ‘na comanda en Oc e d’i respondre. Descubre lo desplejant que balha las formulas de basa per subreviure dins un bar plen d’occitanofònes.

oc au cafe, volet 1

oc au café, volet 2

L’i a daus pitits pannèus un pauc de pertot per balhar las frasa clau que son dins lo desplejant, mai un : “MXL87 chamisons per los banturles”. Portèi quauques chamisons, lo banturle agrada a tot lo monde. l’encontrari m’auriat inquietat. Quí pas besunh de contar de qué qu’es un banturle, las gents son prest de far la demostarcion. Lo bar es mai pitit que l’Estanquèt a Tolosa. Vòu dire qu’a l’ora que las gents ‘riban, òu es clafit de monde. Lo Maime es en fòrma per tornar distribuir lo desplejant, mai que mai quora son de las dròlas nuvelas que dintran.

Ne vequí una, que prenguèt lo temps de repassar son effiech, que ven junhèr son amiga que platussa coma n’autres au comptador. Na coqueta a talons tota de negre vestida, p’ita bruna a franja amb daus uèlhs blus mes en prundor per dos grands casdres de tablèu, hmm !!
_ j’ai trouvé la phrase importante à retenir !
_ alors c’est quoi ? l’i damanda l’autra. Auriá cregut que seria la quela que permet de comandar a beure, colhonament …
_ “potona-me”, la surtís, dins ‘na prononciacion impeccabla
_ quoi ?
_ “potona-me” la tòrna far, que l’autra l’i era totjorn pas. Jà que me lo fau pas tornar dire, amai se la insista ! Dins un eslanç de devoment pedagogica, e per la demostarcion, lhi fau un brave poton, amai me tend la segonda jòuta.

Tot lo necessari per lo plan-manhagatge au comptador. Nos sèm dich que davant la darrièra frasa i a avia belèu quauquas autras que mancavan.

La serada s’enchadena au ritme de ‘na programacion completament a basa de grops occitan, queste còp sèm chas nos. Mai tard, lo grop “Tres per dos” comença de jugar. Per manca de plaça, los musicaires s’installan sus lo comptador, qu’es mai complicat per n’autres per dançar debas. Miss bruneta es pas la darrièra. Maime e ieu nos perçam un passatge per dançar ‘na borreia entre las gents que poden pus surtir. Los montanhòls borreiarian quitament dins de las condicions extremas. A la damanda d’un barman qu’es “fan” avèm dreit a ‘na desmostracion de tendilhon per lo chabretaire, totjorn quilhat sus lo bar. Chabam la serada e lo stock de Cerva d’Oc. Moderacion s’era decomandat, poguèrem pas lhi pagar un veire.

L’occitan sus l’internet

Un eslogan de la mena “l’occitan a l’Escòla” es tant vielh coma ieu, e benlèu mai d’enguerras. Dirai pas qu’es ‘na chausa ganhada uèi, mas totparrièr, nos l’i podèm pus ‘restar. A l’ora de uèi qu’es n’a presença sus internet que m’interessa de segurar. Mas pas de sab-pas qu’un biais, anètz entendre perqué.

Tornatz vos ‘pelar los temps (eroics aura) de la mòda dau chat (falia ‘nar sus lo bon site, trapar lo bon fiau i crotzar las bonas gents, sis de non era pesuc). Coma totjorn uèi sus l’internet, existissia la chatbox d’unes sites completament confidenciaus, que degun i ‘nava, e au costat, daus sites especialisats amb tot un fum de “salons” que s’i trobava pas tojorn de platussadas interessentas.
Era risolièr de constatar coma se far passar per ‘na filha atirava los plans manhagatge pesucs ; a l’encontrari me suvene de m’èsser fach ‘lumar tras las 3 prumièras linhas mandadas, per ‘na cagòla Antibèsa, qu’era pas “anti-baise” dau tot, mercès Bobby Lapointe
Quils “salons” eran reperats per lo tème , solide, mas suvent eran estat creats en fonncion de ‘na vila (lo vilatge planetari s’espandis pas a mai de 20 km de chas se), avia la costuma de ‘nar dins los “salons” Marseille, Toulouse … que volètz ere a Poitiers.
Tot parrièr, coneisse de las gents que, en bon missionaris (aime pas los missionaris, quò manca d’originalitat) pertiguèren sus quilhs salons reperats d’una vila occitana, per i plaça pauc ò pro de l’occitan, sabe pas come s’i preguèren mas se faguèren fotre defòra per los admins. Eimagine bien que los participants se son damandat que lor aribava en tombar sus daus tipes que venian en petendre que per tala vila se devia emplejar tala lenga, e tot a talh.
L’operacion durèt ‘na setmana e me gardarai bien de dire ente quelas gents son d’engerras affairats.

Semblaria que l’IEO calcula un motor de reçercha, lo darrièr còp que me n’anei sus la pagina, era pas tròp emplenit e subretot s’i podia trapar l’info qu’om era segur que l’i era. Bof, pas tròp dobat au comportament internet. Tornarai veire si quò a evoluit per vos far part de mos esmaronhatges potenciaus ; tròbe totparrièr qu’es temps de passar a un suppòrt entau melhor que publicar dau papièr. en tot gardar entesta que quò es prumièr un site amb son objectiu d’informacion, de recercha. Mèfi a la peca que trapèrem suvent de far un quauqu-ren en Occitan e de se dire que suffis per lhi balhar ‘na pertinença. Se l’ustilh es vertdierament de bon utilisar, sirà apreciat per quò qu’ès, amai per daus coccitanoparlant tremolants. Se l’uilhs es mejan-bof mas en occitan, los quites afogats se ne’n lassaran. Esperarèm l’evolucion.

Si de non recentament, entre gents de bon platussar, qu’es de dire pas tròp accro a la lingüistica, farjèrem lo bloguitge, per far que los blogaires en occitan sian mes en rasèu es puchèssen ganhar en visibilitat sus la rantiala. Traparetz totas las informacion necitas dins la colona de ligam, mai lo flum RSS daus darrièr posts sus RSS mixer se volètz.
Quò fai plaser de veire que sèm pus quauques uns a far un site perso (ah los sites perso 90’s !)en l’i ‘anar tots de la nòstra pagina “l’occitan qu’es aquò ?” e/o “ligams occitans” picada en dur e pas jamai actualisada.
De las gents per escriure en Occitan sus tot e ren, n’i agut dins las 90’s, e n i’a mai d’enguerras uèi. Los escolans de ièr son los blogaires de uèi, (la formula se pòt quitament escortar, sabe). Me sembla importent de lor segurar que l’occitan es surtit de las parèts de la classa e que se pòt utilisar per qué que siá.