Europe Écologie

Dau blanc per la Nadau

Dempuèi ma finestra, pòde veire tombar la nevia sus la ciutat de Còrdas. Dempuèi lo temps que reste a Tolosa, aviá perdut la costuma d’aver de la nevia davant de la Nadau ! Quora pense que la ten a Chaisson…

Lo questionari coquinassonet

Me suèi fach taggar per Maime, e Lutz me ò faguèt remercar, m’execute laidonc

Si j’étais un slip : Comença mau, fai un bocin de temps que, sus me, sabe pus quò qu’es. Me sembla qu’un ròse en dentela me seguraria ‘na bona plaça.

si j’étais un sextoy : de qué “si…”, SUÈI jà un sextoy, me-tot.

Si j’étais un fantasme :

Faire l’amour avec un animal : Quò m’es jà ‘ribat amb ‘na pintarda mas qu’es pas de bon suvenir, coneisse d’enguerras son pitit nom, totparrièr.

Si je devais te dire quelque chose pendant qu’on fait l’amour : Seriá pas pro concentrat per profiechar de la situacion e confessar quauqua-ren de me far perdonar de sega.

Si j’étais Clara Morgane avec mon cerveau actuel : La quela qu’es ‘ribada a la TV, tornariá lançar “les enfants du Rock” e fariá venir Nashville Pussy per far un concors.

Si j’étais une zone érogène : Ne’n seriá una que s’i espera pas, coma un tanèt plaçat lo long d’un passatge gaireben oblijat.

Si j’étais un détail irrésistible : Na pita varuja en dessus de l’uèlh, coma n’implant mas naturau, vos ai ren dich.

Si j’avais une morale sexuelle : Pas mens de 16 ans.

Si je me réveillais demain sans vagin ni pénis : De vagina ne’n ai pas jamai ‘gut, me mancarià pas, per contra sens viech … benlèu me tornaria metre a chucar mon poce ?

Espere las responsas de Jolian e d’Axel.

En imatge 2

Me faudrà ben trapar un biais originau d’anonçar los dessenhs ! Bon veiquí un trabelh que n’en suèi un pauc mai content que los ensajes de quilhs darriers temps, un pauc de mai e vau poder dire a Lutz que l’ai dessenhada sens que la se ne’n tròbe desformada. Ah ? quò es totjorn lo cas, ben perdon !

En imatges

Lutz, de sens títol, evoquèt l’eideia de plaçar daus posts en dessenhs. Coma ai la fenha tòrne prenèr un imatge que ven d’un ancian project ente las vinhetas eran presas sus de las BD existentas en remplaçar lo texte. Si de non començei l’afar per la dessenhar ela sus lo velò.

Magrada de demorar au gredonatge, permet de rapelar que fuguèt fach au gredon sus dau papièr. Per lo demai, un còp passat au scan, se pòt far tot plen de chausas dins l’estile “anime” mas l’i suèi pas d’enguerras.

Quela diumenjada, tòrne maison,

Quela diumenjada, tòrne maison, vau passar a Limòtge lo dissabte a ser e prenèr un pauc de temps a La Taissuniera , mon fraire ocupa la maison aura.

Sus la rota, me ‘pela e me balha las darrieras recomandacions

_ OK, je laisse pas la clef dans la serrure (quò era ma specialitat dau temps que demoravam ensem a Poitiers). « clau ?» a Chaisson, ieu ai la costuma de jamai barrar en clau quora suèi dediens, (pas mai qu’a Còrdas nimai a Tolosa)

_ Tu feras gaffe au chat. Lo chat, l’avia dobledat quèu gros fadurle de Garfield ; un margaud qu’a jamai mes los pès defòra, òu ‘ribèt a La Taissuniera aura !

Qu’es se que m’acculhiguèt, a visat quin era quèu típe que qu’ensajava de dintrar dins son espaci. Son espaci, merda, MON espaci ! Dintre en far mèfi. Per lo prumièr còp en 10 ans, comence pas per visar lo varginon davant.

La taula de la pèça debas es plena de tot un fum de chausas que s’i an degut molonar dempuèi un mès. Me desboire un canton per m’installar crostilhar un bocin.

L’i fai bon totparrièr. Tant se sent defèora lo frejadís de ‘na davalada ben installada aura ; tant dediens se sent que i a quauqu’un. Q uò fai plaser, e quò me chamnha daus autres còps que tornave. Lo « poelle » nuvèu fai son ofici. Coma dintrèi sesn ‘lumar la clarda, me truquèt pas de veire lusirdau roge dins lo fogau mas au moment de m’installar au costat me maine que pòde pas ‘lumar ma pipacoma lo faguèi totjorn au canton : en trapar ‘na brasa. Pòde pas tombar la cendre entau, jamai utilisèi de cendrariè ‘quí. Tamben per bufar lo fum : lo mai trucadièr es la parèt « plafondmétal » que bocha lo mantèu a l’entorn d’un tudèu de « fonte » (tecnologicament sens reproches) tròp nòu per aver dau cachet. Subretot, lo vestissatges – siria estas kichonèt –qu’ai totjorn conegut es estat tirat per de las rasons que supause de seguretat ; qu’era lo pretz per veirelos corbasses de pèira que n’en suèi totjorn estat fièr.

La chambra que dise la mèuna dempuèi 15 ans es ocupada per lo fraire, que vau pas desvelhar. En veire quauques meubles que l’i aviá ieu, me damande qué gardèt. Dintre dins la quela d’au costat. Vese dins lo debas de la pendariá que sarrèt la cuberta amb la crotz occitana.M’auria agradat l’eideia que la gardèsse.La chambra contenh tot plen de chausas molonada en espèr de son installacion a Peiradís quela diumenjada. Me dise quò a pas degut èsser evident per se tampauc.

Darrièra descuberta, debas dins la pèça que siráun jorn ‘na cuesina ; portèt sa TV, granda coma dos còp mon escran de PC !L’installèt pas, i a la p’ita que demòra. De costuma, ieu la ‘mague dejós un lincèu –kichissime tamben- qu’es estat brodat esprès, i a d’autres temps) e coma de costuma los rares còps que ven, la daissa desvelada tot lo jorn. Òu a pas l’internet mas òu a la TV !

Queste còp qu’es segur, suèi pus vertadierament maison.

Adiu las gents !

Prumier post, ren-mas per far un test, per legir de las chausas interessantas faudrà tornar de temps en quora.