Einucent's Weblog

Lo Rock a la sorga

Posted in Rock around the blog by Mars on Octòbre 27, 2008

Lo Rock es la sintesi entre la musica daus blancs e la quela dau negres.
sa naissènça ‘ribèt dins un contexte que permetiá la ‘ribada de ‘na musica amb quela dobla ‘pertenença, ò dau mens que s’i podia pus gaire pachar la pareissença de sinhes de mixitat. Los Estats units son pas l’exemple d’integracion que volen bien pretendres mas la guerra, de 1941 a 1945 desmostrèt lo besunh de soldat negres e laidonc forcèt a coneissèr un « multiculturalism » totjorn mau assumit mas nejat juscanta quí. Los occidentaus lo descubriguèren amb los GIs dau debarcament.

Los negres sabian chantar e avian jà constituit ‘na musica de ilhs bien davant las 50s. Lo mai luenh que coneissèm generalament son los negro spirituals inspirats de la bibla que se chantavan los esclaus dins lo champs de coton. De traças de ‘na musica mai especificament africana, de davant… pensatz se n’avem gardat ! I a segurament gut ‘na valor de messatge subliminau ‘magat darrièr de las paraulas que lo quite mestre poda pas criticar.
Per contra emb l’aparicion dau blues que chanta la vita de tots los jorns, i a un passatge a ‘na mena de « laicitat » qu’enraiça quela musica dins ‘na comunautat populara, que las gents s’i coneisse. Dobledam pas que quèu passatge de l’ecsritura purament utilitaria e religiosa ad’una que chanta l’amor es lo femnomen constitutiu de la literatura chas nos en Occident. Se passèt au sègle X-XI en quauqu’un luèc entre la Leire e la Miegterrana 😉
M’engatjarai pas sus lo Jazz, qu’a sa filiacion quí tamben mas que demorèt longtemps un quauqua-ren marcat especificament daus negres, pense au Jazz Age de las 20s qu’era pas d’enguerras ‘na demostracion de societat multi-ren-que-siá. A la differença dau Blues que començèt d’èsser jugat e chantat per los quites blancs (parle de las 50s-60s )

La cultura populara daus blancs era essencialament la quela, tradicionala, de la façada atlantica, potada a la maniera d’un banjo ò d’un harmonica, dins las valisas daus imigrants. Lo rock deu au Folksinger Americans dau segle XIX tant coma aus esclaus. Quò que coneissem de formalisat en « Country music » es pas gaire mai qu’un clonatge de las baladas d’Irlanda ò d’Escòçia, mai ò mens conservadas-reprodusidas au dediens de ‘na comunautat de blancs qu’avian, ilhs tamben, de mens en mens a veire amb lor país d’origina.

Lo rock surtís donc dons Estat Units, scoop ! Se tamben qu’es un enfant de quèu famós « baby boom, que vai endralhar tota ‘na seria de chamnhaments de societat. N’es enfant e a l’encòp motor per ‘na bona part. Los Estat Units son un país novèu, qu’a totjorn ‘gut besunh de se querre de las justificacion istorica en defòra, dins los luècs de despart de las gents que los poblan. Longtemps fuguèt delimitat a Euròpa de l’Oest, mas amb la descuberta d’un monde, de tornar bastir totparrièr, que los eschamnhes (de còps de fusilh) l’i eran jà tots globalisats, permetèt fin finala de prenèr en compte un pauc mai de (a defaut de tot lo) monde.

Lo darrièr element que permetèt la difusida dau fenomen es lo progrès tecnic qiue representa l’aparicion du disc. La Radio faguèt coneissèr de las chansons, mas las gents dependian dau moment qu’eran difusidas per la sqescotar chas ilhs. Lo disc permetèt de jugar sa musica au moment volgut e davant la fin de la guerra, d’enguerras un còp, lomateriau per jugar los disc fasia pas part de l’equipament de tot lo monde. L’industria dau 45 t, que se desvelopèt a l’epòca pemetia de lança un novèuproduch comerciau : un blanc que chanta coma un negre. L’eschasença raibada (e riscada) d’un quauqu-ren que pòt agradar a tot lo monde ! La generacion que nai a quèu moment e lhi van calcular un brave avenidor sens guerra en plena prosperitat e aura tot lèser de se mainar de far viure quela invencion nuvela. L’enjùc sira de gardar preciosament quela energia teenage que fai la basa dau Rock ‘n Roll, mas ira per un autre còp …

En 1954, Elvis Presley registra « that’s allright Mama » e dempuèi, quò siert de repère per far tombar un aniversari en detzenat. La celebracion es mai per se far plaser que per èsser scientificament exacta, d’unes diran amb rason que se jugava dau Rock ‘n Roll bien davant.

Franchament lo Rock auria mai de 50 ans l’i cresetz ?

Advertisements
Tagged with:

En imatge 2

Posted in Uncategorized by Mars on Octòbre 14, 2008

Me faudrà ben trapar un biais originau d’anonçar los dessenhs ! Bon veiquí un trabelh que n’en suèi un pauc mai content que los ensajes de quilhs darriers temps, un pauc de mai e vau poder dire a Lutz que l’ai dessenhada sens que la se ne’n tròbe desformada. Ah ? quò es totjorn lo cas, ben perdon !

En imatges

Posted in Uncategorized by Mars on Octòbre 13, 2008


Lutz, de sens títol, evoquèt l’eideia de plaçar daus posts en dessenhs. Coma ai la fenha tòrne prenèr un imatge que ven d’un ancian project ente las vinhetas eran presas sus de las BD existentas en remplaçar lo texte. Si de non començei l’afar per la dessenhar ela sus lo velò.

Magrada de demorar au gredonatge, permet de rapelar que fuguèt fach au gredon sus dau papièr. Per lo demai, un còp passat au scan, se pòt far tot plen de chausas dins l’estile « anime » mas l’i suèi pas d’enguerras.

Serada amb Arrí !

Posted in Occitâneries by Mars on Octòbre 5, 2008

Lo dissabte comença plan mielh que s’era ‘chabat lo divendres. Me desvelhe a miegjorn (chausa que m’era pas jamai ‘ribada amb la mair au costat) e prene lo pitit desjunar au Casanis coma lo paire. Fin finala d’èsser pus un adò quò a dau bon.
Ajude dins l’aprèp marende a charjar quauqes paquets (vòle poder durmir dins ‘na chambra que sembla pas ad’un espaci d’estockatge) per lo fraire e lo companhe a sa nuvela maison. Me la faguèt vesitar en briu mas contarai quò a n’autre moment, amb de las fòtos se me ne’n manda.

Rendetz-pè charrièra de la sèt (quin brave títol de polar !) segur de me m’en vau parcar dins la ciutat e me maine que la que cresiá coneisser jós quela apelacion es pas la bona. Aprèp ‘na consulta telefonica, ‘riebe a « l’amicale… » ente son jà los organisaires. Qu’es la prumièra vès que me compòrte en limogaud, per pròva l’engana sus l’adreça. Los barmen son plan simpatics e s’exerçan a jugar lo juèc de prenèr ‘na comanda en Oc e d’i respondre. Descubre lo desplejant que balha las formulas de basa per subreviure dins un bar plen d’occitanofònes.

oc au cafe, volet 1

oc au cafe, volet 1

oc au café, volet 2

oc au café, volet 2

L’i a daus pitits pannèus un pauc de pertot per balhar las frasa clau que son dins lo desplejant, mai un : « MXL87 chamisons per los banturles ». Portèi quauques chamisons, lo banturle agrada a tot lo monde. l’encontrari m’auriat inquietat. Quí pas besunh de contar de qué qu’es un banturle, las gents son prest de far la demostarcion. Lo bar es mai pitit que l’Estanquèt a Tolosa. Vòu dire qu’a l’ora que las gents ‘riban, òu es clafit de monde. Lo Maime es en fòrma per tornar distribuir lo desplejant, mai que mai quora son de las dròlas nuvelas que dintran.

Ne vequí una, que prenguèt lo temps de repassar son effiech, que ven junhèr son amiga que platussa coma n’autres au comptador. Na coqueta a talons tota de negre vestida, p’ita bruna a franja amb daus uèlhs blus mes en prundor per dos grands casdres de tablèu, hmm !!
_ j’ai trouvé la phrase importante à retenir !
_ alors c’est quoi ? l’i damanda l’autra. Auriá cregut que seria la quela que permet de comandar a beure, colhonament …
_ « potona-me », la surtís, dins ‘na prononciacion impeccabla
_ quoi ?
_ « potona-me » la tòrna far, que l’autra l’i era totjorn pas. Jà que me lo fau pas tornar dire, amai se la insista ! Dins un eslanç de devoment pedagogica, e per la demostarcion, lhi fau un brave poton, amai me tend la segonda jòuta.

oc au cafe, zoom

Tot lo necessari per lo plan-manhagatge au comptador. Nos sèm dich que davant la darrièra frasa i a avia belèu quauquas autras que mancavan.

La serada s’enchadena au ritme de ‘na programacion completament a basa de grops occitan, queste còp sèm chas nos. Mai tard, lo grop « Tres per dos » comença de jugar. Per manca de plaça, los musicaires s’installan sus lo comptador, qu’es mai complicat per n’autres per dançar debas. Miss bruneta es pas la darrièra. Maime e ieu nos perçam un passatge per dançar ‘na borreia entre las gents que poden pus surtir. Los montanhòls borreiarian quitament dins de las condicions extremas. A la damanda d’un barman qu’es « fan » avèm dreit a ‘na desmostracion de tendilhon per lo chabretaire, totjorn quilhat sus lo bar. Chabam la serada e lo stock de Cerva d’Oc. Moderacion s’era decomandat, poguèrem pas lhi pagar un veire.

Quela diumenjada, tòrne maison,

Posted in Uncategorized by Mars on Octòbre 4, 2008

Quela diumenjada, tòrne maison, vau passar a Limòtge lo dissabte a ser e prenèr un pauc de temps a La Taissuniera , mon fraire ocupa la maison aura.

Sus la rota, me ‘pela e me balha las darrieras recomandacions

_ OK, je laisse pas la clef dans la serrure (quò era ma specialitat dau temps que demoravam ensem a Poitiers). « clau ?» a Chaisson, ieu ai la costuma de jamai barrar en clau quora suèi dediens, (pas mai qu’a Còrdas nimai a Tolosa)

_ Tu feras gaffe au chat. Lo chat, l’avia dobledat quèu gros fadurle de Garfield ; un margaud qu’a jamai mes los pès defòra, òu ‘ribèt a La Taissuniera aura !

Qu’es se que m’acculhiguèt, a visat quin era quèu típe que qu’ensajava de dintrar dins son espaci. Son espaci, merda, MON espaci ! Dintre en far mèfi. Per lo prumièr còp en 10 ans, comence pas per visar lo varginon davant.

La taula de la pèça debas es plena de tot un fum de chausas que s’i an degut molonar dempuèi un mès. Me desboire un canton per m’installar crostilhar un bocin.

L’i fai bon totparrièr. Tant se sent defèora lo frejadís de ‘na davalada ben installada aura ; tant dediens se sent que i a quauqu’un. Q uò fai plaser, e quò me chamnha daus autres còps que tornave. Lo « poelle » nuvèu fai son ofici. Coma dintrèi sesn ‘lumar la clarda, me truquèt pas de veire lusirdau roge dins lo fogau mas au moment de m’installar au costat me maine que pòde pas ‘lumar ma pipacoma lo faguèi totjorn au canton : en trapar ‘na brasa. Pòde pas tombar la cendre entau, jamai utilisèi de cendrariè ‘quí. Tamben per bufar lo fum : lo mai trucadièr es la parèt « plafondmétal » que bocha lo mantèu a l’entorn d’un tudèu de « fonte » (tecnologicament sens reproches) tròp nòu per aver dau cachet. Subretot, lo vestissatges – siria estas kichonèt –qu’ai totjorn conegut es estat tirat per de las rasons que supause de seguretat ; qu’era lo pretz per veirelos corbasses de pèira que n’en suèi totjorn estat fièr.

La chambra que dise la mèuna dempuèi 15 ans es ocupada per lo fraire, que vau pas desvelhar. En veire quauques meubles que l’i aviá ieu, me damande qué gardèt. Dintre dins la quela d’au costat. Vese dins lo debas de la pendariá que sarrèt la cuberta amb la crotz occitana.M’auria agradat l’eideia que la gardèsse.La chambra contenh tot plen de chausas molonada en espèr de son installacion a Peiradís quela diumenjada. Me dise quò a pas degut èsser evident per se tampauc.

Darrièra descuberta, debas dins la pèça que siráun jorn ‘na cuesina ; portèt sa TV, granda coma dos còp mon escran de PC !L’installèt pas, i a la p’ita que demòra. De costuma, ieu la ‘mague dejós un lincèu –kichissime tamben- qu’es estat brodat esprès, i a d’autres temps) e coma de costuma los rares còps que ven, la daissa desvelada tot lo jorn. Òu a pas l’internet mas òu a la TV !

Queste còp qu’es segur, suèi pus vertadierament maison.