Einucent's Weblog

Bestias en mai de mos lombrics.

Posted in Ecologia de tots los jorns by Mars on junh 4, 2013
Tagged with:

La lombricompostièra en usatge

Posted in Brico, Ecologia de tots los jorns by Mars on abril 19, 2013

Quò que mete dediens

Contunhe d’i metre gaireben tot, manca quò qu’es marrit per mon bestiau : inhons e  liças, que los fan fugir ; puèi las peus d’agrumes que prenen un temps bienurós per se descompausar, los fialons blancs entre los quartièrs fan l’afar.
La peu de banana se descompausa plan bien mas la fau troncinar, mai fendre la coa per bien far, que tot los biais ne demorara lo còr.
La peu dura de l’avocat pren dau temps mas quò vai. Parrièr, la fau copar en pitits bocins gros coma n’ongle. se fasèi pas quora ‘la es frescha, aprèp quauquas setmanas quò cassa coma dau veire.
La peu dau melon a bon caractèri, parrièr ne’n fau far daus bocins, destrije pas los pepins, se i a daus-uns que volen germinar, veirai. Quò ‘ribet amb ‘na grana de coja, mas sens seguda. Constatèi que la peu espessa (de la coja) se descompausa ‘mas parcialament, demòra la pelicula lissa dau dessur. N’i a totplen dins dau compòst madur, tamben coma la nervura de las fuelhas e las coas de pomas/peras e la rafla dau rasim.

Aviá legit que los vermes minjavan las còcas d’uòus, ne’n mettèi queu ivern esbrejonadas a la gròssa, emb la man. Ne’n tròbe d’engueras que son quitament pas estadas manhadas. Mete ‘na presa USB a costat per vos balhar n’eideia de la talha d’un brejon enquera tròp gros (si-ben, qu’es fosc, mon telefòne es pas cooperatiu !) Dempuèi decidèi de las pilar en pòuvera.uous-cendre
Dins lo mesme temps, coma vesètz, garde mas cendres de pipa au despart, allèra que las metiá dins lo compost coma lo demai. Me sembla que l’un e l’autre modifian lo pH dau compost. Las cendres lo fan venir acide, las còcas d’uòu lo fan venir basic. Pense ne’n metre conjuntament quora saurai mielh quin dosatge practicar. Benlèu que sira mai indicat directament dins lo terrenh.

Lo marc de cafè passa dins lo compòst tanlèu surtit de la cafetièra, pas la pena d’esperar que siá sec per ò tornar umidifiar… Los vermes se ne’n regalan.

Bacs

Comptave sus l’escolament dau compòst dins lo bas de dejós, e qu’es pas evident. Suvent, me fau tafurar coma las mas dediens per desgatjar lo bon a massar. Qu’es pas bien greu, aprèp, me frete las mas dins lo sable que tot lo biais servira per boirar au terrenh. Amai la tèrra, qu’es pas lord, qu’es nòble ! 😉

Aver dos bacs per reçaubre mas pialuras me permet de jugar de l’un l’autre. Se jamai queu completament dessur es tròp plen (e tròp compact) per contunhar de l’emplenir, passe son contengut dins lo segond e boire los bocins d’entièrs amb mos rebuts mai fresches.
Dins queu segond bac, tot es pas jamai minjat completament e demòra las parts linhosas tròp duras per los vermes. Destrije entau dau vertadièr compòst e un jós-produch d’usitar en palhatge que gardará lo trempe a las plantas en tot difusir dau compòst a mesure que las asaigue.per_palhatge

Mon tresenc bac e son filtre de pelha se boscha pus, en mai de las punhadas de compòst qu’i metèi en desgatjar los bacs de dessur, l’i vese ‘na liça de crema repartida au fons que me fai dire que quò retenh bien. Los vermes i davalan per s’i ‘magar. En teoria, qu’es dins queu environament que naissan los nenons. Ne’n viguèi totplen, mai pitits que quilhs de la debuta. Qu’es bon sinhe, la colonia s’instala.filtratge

Aiga

Daus còps, espere quauqus jorns davant de metre mas pialuras dins la lombricompostièra, e ‘las son tròp sechas e duras. Ensajèi d’i bujar mon aiga de cueire las pastas. Qu’es plen d’amidon e i a totjorn quauques bresuras au fons dau topin, tant vau que quò siá balhat au vermes. Quò destrempa lo contengut daus prumièr bacs e quò lo rinça per ‘ribar a queu de filtratge. Sabe bien que normalament ne’n faudria pas metre tant d’un còp e preferir quauquas pulverisacions regularas. Quò me faguèt un bon litre de tè de compòst jà diluit. Fau pas lo far sistematicament.
Ne’n tornèi metre un segond còp dos jorns aprèp e constatèi de la borra. Quò començava de chaumenir sus la quita susfàcia de mon bac de recuperacion. borra
Queu liquide lo vau tirar, tant pièger, e daissar bien colar e sechar lo contengut dau bac de filtrar.

I a un pauc tròp d’aiga tots los biais. Quò manca de matèria secha, per lo còp que ven, vau emplenir sus un tapis de carton e de las fuelhas.materia_secha

Autras bestias

Mos vermes son pas sol de se plasèr quí. Ai pas de moschalhons (per aura) mas ai totjorn ‘na constellacion de piauson blancs translucides que sabe pas bien se quò es bon sinhe. Afar de segre…piausons

Tagged with: ,

Melhorament de la lombricompostièra

Posted in Brico, Ecologia de tots los jorns by Mars on abril 18, 2013

Aprèp quauques temps d’utilisar ma lombricompostièra, volguèi melhorar mos chapusatges.

Lo fons daus bacs

Per me segurar que lo digerit (e cagat…) per los vermes tomba bien dins lo(s) bac(s) de debas, decidèi de talhar daus traucs mais gros ente que se podia far, qu’es de dire aus cantons. Balhat que la grasilha junteja a la paret i a pas gaire de risc d’èsser tròp prèp, ò que pòrte pas. Se vos suvenèz, aviá trenchat en segre la fòrma de 6 redonds dispausats sus la susfàcia. redondsEn visar lo biais qu’es motlat lo recipient, calcule que l’auria pogut far mielh tras la debuta puslèu. Tant-pièger, fau au mielh per fragilisar pas la frigolite.coma auria degut far
Se ensajatz de vòstre costat, vos conselh de jugar au mielh per gardar de las bandas dins la part la mai espessa. L’essenciau es de portar la grasilha e quò qu’es pausat dessur. Aura pòde dire qu’un plen bac de pialuras representa pas un pès tròp importent.

L’estancheïtat

siliconeLo problème de colason se pausa essencialament a l’endrech que metèi un tapon. Qu’es normau, a la concepcion queu trauc deu permètre a la glaça fonduda de s’evcuar. Peje lo tapon amb dau junt silicòne, entau lo tè de compost pòt ‘mas colar per los trauc que faguèi ieu, bien au fons dau bas e situits de tala maniera que n’i a n’autre en dejós per lo recuperar. Qu’es absoludament necite per lo darrièr bac !

Las grasilhas

Mon afar de talhar ‘na malha sus doas es pas sufasent. Decidèi de chamnhar de grasilha. Ne’n prenguèi n’autres de mai grossa malha. La talhe a la mesma dimension e emplace l’autra.grasilha fons

Lo davant-darièr bac, ente deuriá poder recoltar lo compost madur, es clafit de pitits traucs de la talha d’un claveu. Quilhs traucs se boschavan de bon compost tot fin de la consistènça de ‘na crema. Lo tapisse de ‘na pelha per eschivar que quò tòrne ‘ribar. Daus còps que siá trop fin, mete per dessur un filet (de trufas) que me permetra de far passadoira per los gros bocins que sirian passats toparrièr.passadoira

Tagged with: ,

Lombricompost, bilanç aprèp quauques mès.

Posted in Brico, Ecologia de tots los jorns by Mars on març 21, 2013

Recuperèi daus vermes coma fau en tornar a Chaisson. Ma vesina coneis quauqu’un que ne’n a tròp coma suvent quora se plasen bien dins lor maison.

Tornat a Tolosa, me decidèi enfin a pintrar de negre los bacs qu’esperavan e començèi d’i bujar mos borrilhs legumièrs. quò era bien a la davalada de 2011…

Dempuèi constatèi que s’i molonava tròp d’aiga. A l’entorn d’un compost tròp trempe l’i voletan beucòp de moschalhons e tota mena de bestias aladas que voldrètz pas menar au dediens. Pendent l’estiu desplacèi la lombricompostièra aus comuns. Aviam besunh de far mèfi au nibol de moschalhons que volian surtir  chasque còp que ‘navam tombar de l’aiga. Tant vau dire que Lutz aimava mielh venir pas a mon appartament…

malhas copadasMa vesina me dissèt qu’avian pas pron de matèria sècha. Fau pensar a ‘massar ‘na punhada de fuèlhas tombadas per lor far l’equilibri amb las pialuras. En mai d’apondre de las fuelhas, trenchèi ‘na malha sus doas per far passar mai de compost a ‘nar madurar debas.

Qu’era lo prumier còp que sostirava dau compost prest d’utilisar.

Uèi faguèi lo parrièr e constate que la gravitat fai pas pron. Los vermes se mesnatjan los ecosistème dins un sol bac. Debas lo bien descompausat, ente l’i levan lors pitits (n’ia daus nuveus nascuts) e dessur quò que lor balhe de minjar. Prene laidonc lo dessur, lo buje dins lo segond bac de grasilha, desplace los vermes dediens a lor torn e passe au tamis quò que demòra au fons. Uèi quò me prenguèt 4 oras, pressar lo reliquat, rinçar la grasilha, nettiar lo bac… per ne’n fotre de pertot a l’entorn de ma cuvette ! Amai quel’aiga podria servir per beurar las quauquas plantas dau balcon. Suèi pas au punt d’enguerras.
Vese que minjan pas la nervura de las fuelhas, pas mai que la coá de las peras/pomas, nimai l’exterior de la peu de coja, que ne’n demòra ‘mas ‘na pelicula lissa amb lo dediens bien nettiat. Quò que me demòra dins mon tamis deuria far un bon palhatge, que protegís lo pè de las plantas e difusa dau compost a mesura que se rinça amb l’aiga d’abeurar.
La porada pausa pas de problema mas per contra pas la pena de lor metre de l’alh ò de l’inhon, lo manharan pas e quò demorará a destriar dau compost madur daus mes aprèp.

Tagged with: ,

Lombricompost, farjadissa.

Posted in Brico, Ecologia de tots los jorns by Mars on Agost 2, 2010

Qu’es l’estiu e fai chaud a Tolosa, fòrça chaud que ne’n pòde pus. Sabe pas coma se petaçan las gents coma lors rebuts verds mas mas dempuèi quauques temps vòle pus gardar los meus au dediens de l’apartament. Quò me mena tròp de moschairons e ‘na seria de piausons de tota mena que me fan la cuesina ‘na zòna impossibla de viure. Benlèu las gents surtissen lors borrilhs mai suvent que pas me 😉 …

En mai de quela constrencha, quitèi jamai veraiment la costuma de metre los dichs rebuts sus lo compòst (a Chaisson, vòle dire) qu’es denguerras lo circuit lo mai cort per los valorar puslèu que de se los portar ad’un endrech ente siran massat per èsser brutlats. Ai bien ‘gut ensajat lo compost en plena vila, mas reüssiguèi pas qu’a far esmaronhar mos vesins. Aura que m’entresenhèi un pauc mai vau pusleu far mon compost amb l’ajuda de lombrics que transformaran mai regde mos rebuts en ‘na substança de bon acceptar.

Lo Principi

Son 4 bacs pausats los uns sus los autres. Daus vermes l’i son presents per minjar los rebuts de legumes de la maison (mai lo papier, lo carton…) mes dins lo bac de sus naut. A mesura qu’an digerit (e chijat) quò tomba dins lo bac debas ente los vermes nurissen lors pitits en chabar lo trabelh. Quò tomba puèi dins un tresenc bac que fai colador per destriar lo compòst madur (solide) dau chuc de compòst (liquide) reculhit dins lo darrièr.

Los rebuts verds damandan de davalar los borrilhs suvent, daus borrilhs de rebuts inertes menan pas de moschairons e poden esperar 2-3 setmanas d’èsser plens.

Lo compòst e son chuc son daus engrais naturaus e a gratis.

Lo polystrirène es un materiau que se recicla pas, veiquí coma ne’n usar d’un biais duradís allera que la bòstias son conçaubudas per èsser tiradas aprèp d’aver servit un còp.

Lo materiau

De las bòstias de frigolite que se ne’n usa per transportar lo peisson. Un bon còp d’aiga sufís per tirar la sentor. 4 au minimum, mai un cubert, lo tot en bon estat, solide.

lo materiau primièr

Fau tamben ‘na chasuda de grasilha de cleda, la malha deu daissar passar un verm e èsser pron sarada per daissar pas tombar los bocinons que son pas denguerras minjats. 2 còps la susfàcia d’un bac au minimum.

E coma utilhs :

  • un cutter, un Lagiòla, un bistouri, quauqua-ren que trencha l’espessor de frigolite ;
  • un futre que vai sus lo polystrirène ;
  • daus ciseus (vielhs, per los massacrar pas en copar la grasilha) ;
  • ‘na punta de chabron, ò ‘na mescha de 6/8 (sens lo trauchador !)
  • de las bòstias de conserva per traçar daus traucs au fons daus bacs 2 e 3 ;
  • un bocinon de carton per far un gabarit de la talha daus trauchonets qu’an las bòstias sus lo fons. Que las son conçaubudas per gardar pas l’aiga allèra que n’autres volen pas daissar fugir los vermes ni mai perdre lo chuc de compost.

La Fabricacion

Comence per lo bac colador, fau daus pitits trauc emb de la punta, espaçats regularament sus la surfácia tota (qu’es ‘na brava passadoira fin finala)

lo colador

lo frete e jugue un pauc de tamborin au cuòu per tombar la nèvia de polystrirène que quò fai e la tirar davant de ne’n aver tròp.

tire la « nèvia »

Trace au fons de 2 bacs 6 redonds en m’ajudar amb las bòstias de conserva.

dessenh daus traucs

2 linhas de 3, per trauchar un pauc de pertot en gardar pron de fons per portar lo pès dau contengut.

los traucs dessenhats

Me dessenhe tambe un gabarit de carton a la mesura de quò que faudra boschar.

lo gabarit

Trenche mos redonds en gardar los mai espès,

daus gros traucs

…amb mon gabarit, pòrte dessur la fòrma tant de còps que necite…

plaçar…

traçar…

…e los trenche,

trenchar…

…per los perdèr pas, los garde dins mon bac passadoira qu’es jà prest, sus queu model me ne’n fau 4 per bac, per comptar a mesura ne’n mette a chasque canton tant que de bac.

comptar.

Mette mos pitits tapons en place e trenche l’excedent per levar pas lo bac en lo pausar sus queu de debas.

tirar lo demai

Talhe dos pans de grasilha a la mesura d’un bac, prene la mesura sus lo bòrd naut, entau suèi segur qu’au fons quò se levara un bocin per tenèr a fòrça quitament se i a ren dins lo bac. pause mos pans dins los 2 bacs de 6 gros traucs.

un pan de grasilha per lo fons

Veiquia lo lombricomposteur qu’espera ‘mas ‘na lissa de pintrura negra per segurar aus vermes pas tròp de clarda dau jorn (coma jos la terra, eh !)

los bacs chabats

Quò es possible d’aver 5 ò 6 bacs, dins queste cas los dos de debas (colador e fons) son coma presentats ‘quí e los autres dessur son identics : gros traucs e grasilha. L’eideia es de los far virar a mesura que los rebuts son digerits per los vermes. Vos contarai a mesura que lo fau servir.

Tagged with: ,